Αρετή Αγγέλου: “Αν πέσω, θα πέσουν μαζί μου! Και εγώ τους θέλω όρθιους!”

Της έκανα πρόταση για συνέντευξη με το που αποφάσισα να ξεκινήσω το Choosehappiness. Για λόγους που θα αντιληφθείτε στη συνέχεια ήθελα να είναι η πρώτη που θα μοιραστεί μαζί μας την ιστορία της. Δεν μου χάλασε χατίρι και μου έδωσε ακόμα έναν λόγο να κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Κυρίες και κύριοι, η Αρετή Αγγέλου!

Όταν για πρώτη φορά, πριν από περίπου μια δεκαετία, συναντήθηκαν οι δρόμοι μας με την…ηθοποιό Αρετή στη Θεσσαλονίκη, ήταν απλά μια Αρετή. Μια Αρετή με…αρετές, όπως δεν άργησα να διαπιστώσω τα αμέσως επόμενα χρόνια. Μετά από τη σημερινή της εξομολόγηση, είμαι πια σίγουρη: Ο Ηρόδοτος είχε δίκιο!

Για τον Ηρόδοτο, λοιπόν, η αρετή συνδέεται με την ηρωική δράση. Ενάρετη γυναίκα στον ομηρικό κόσμο είναι εκείνη που χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της για να επιτύχει τον σκοπό της. Ένα ιερό σκοπό στον οποίο θα αναφερθούμε παρακάτω. 

Πότε όμως αποχώρησε από την ενεργό δράση στην ηθοποιία; 

«Το 2009. Τότε ήταν που επέλεξα να δώσω προβάδισμα στον ρόλο της μαμάς, ακολουθώντας και το σύζυγό μου στη Γερμανία, ουσιαστικά ακολουθώντας τον σε ένα ταξίδι στο άγνωστο».

Συνειρμικά στα αυτιά μου ηχούν οι στίχοι του Σπύρου Γραμμένου: «Οι φίλοι μου τα μάζεψαν και φύγαν από τη χώρα, ποιος ξέρει άραγε εκεί τί ώρα να΄ναι τώρα».

Η αφήγησή της διακόπτει το συνειρμό μου και με προσγειώνει στον τρόπο που επιλέγει να διαβάζει τα γεγονότα. «Δεν φύγαμε από την Ελλάδα γιατί δεν είχαμε λεφτά να ζήσουμε ή γιατί δεν θα μπορούσαμε να βρούμε δουλειά.Φύγαμε γιατί είχαμε πλέον έναν γιο και δεν είχαμε δικαίωμα να επιτρέψουμε σε κανέναν να κλέψει τα όνειρα που χτίσαμε για εκείνον. Το κλίμα της Ελλάδας απλά δεν μας σήκωνε πια».

Συζητάμε για τη θάλασσα κάτω από τον καυτό ήλιο, για τους φίλους που έμειναν πίσω, για το συναίσθημα του να μην είσαι με την οικογένειά σου, για τη Θεσσαλονίκη που, όπως συνηθίζει να λέει, είναι «κάθε γωνιά και μια μνήμη». Αυτή είναι η Ελλάδα της. 

Η Γερμανία τι ρόλο παίζει στην καρδιά της, όμως, μετά από 8 χρόνια; Η απάντησή της αποστομωτική: «Η Γερμανία είναι πια το σπίτι μου. Η πατρίδα μου όχι. Το σπίτι μου ναι».

Όση ώρα προσπαθώ να αποφασίσω τι θα ήταν για μένα σημαντικότερο, το σπίτι ή η πατρίδα μου, ή αν τελικά τις θεωρώ αναπόσπαστες έννοιες, η Αρετή συνεχίζει:

«Η Γερμανία μας υποδέχθηκε με σεβασμό. Εδώ ο μεγάλος μου ο γιος απέκτησε αδερφό κι εμείς τον μικρό μας ήρωα, τον Νικόλα. Ο Νικόλας μας γεννήθηκε με ένα σπάνιο γενετικό νόσημα, το οποίο γνωρίζαμε ήδη από όταν ήταν στην κοιλιά μου, και αν δεν ήμουν στην Γερμανία –το λέω μετά λύπης-αλλά το πιθανότερο είναι να μην τον είχα αυτήν την στιγμή στην αγκαλιά μου. Είμαστε πεπεισμένοι ότι αν ήμασταν στην Ελλάδα, δεν θα ζούσε».

Ακόμα και αυτή τη στιγμή θέλει να είναι ακριβοδίκαιη. Μου διευκρινίζει ότι σαν χώρα έχουμε πολλούς καλούς επιστήμονες αλλά όχι ασφάλεια και ιατροφαρμακευτικό σύστημα και μου εξηγεί πως αν ήταν εδώ ο μικρός τους γιος θα ήταν πρακτικά αδύνατο να καλύψουν έστω και το ένα από τα είκοσι φάρμακα που έπαιρνε καθημερινά. 

Ούτε ένας, ούτε δύο. Έξι ολόκληροι μήνες στην εντατική. Όταν όσο πλούσια κι αν είναι η φαντασία σου, δεν μπορεί να αγγίξει ούτε κατά διάνοια την πραγματικότητα…

«Κανείς δεν μπορούσε να μας εγγυηθεί ότι θα τα καταφέρει. Μάλιστα, κάναμε μια πειραματική τύπου “χημειοθεραπεία”, καθώς ήταν το πρώτο βρέφος στην Ευρώπη που έπαιρνε αυτό το φάρμακο τόσο μικρό. Ακόμα και τώρα που πήγαν όλα καλά, ξέρουμε ότι σύμφωνα με τα ιατρικά δεδομένα κάθε μέρα που περνάει μπορεί να έρθουμε αντιμέτωποι με μια πρόκληση. Η ασθένεια θα είναι πάντα εδώ».

Η Αρετή δεν επιτρέπει σε καμία “σκιά” να την φοβίσει . Ξεκινάει με θετικό πρόσημο και με αυτό επιλέγει να πορευτεί. Από πού να αντλεί κανείς, Θεέ μου, τέτοια δύναμη, σκέφτομαι μάλλον δυνατά;«Από αυτούς που με χρειάζονται! Αν πέσω, θα πέσουν μαζί μου! Και εγώ τους θέλω όρθιους!!!», προσθέτει χωρίς δεύτερη σκέψη.

 Αν ο σκοπός της ζωής είναι μια ζωή με σκοπό, η Αρετή έχει βρει τον σπουδαιότερο.

«Ο Νικόλας μας σήμερα είναι ένα πανέξυπνο, δραστήριο αγόρι 4 ετών. Έχει τέτοια πια συναίσθηση της καταστασης που αντιμετωπίζει ακόμα και τις πολύ συχνές εξετάσεις του με χιούμορ. Είμαι σίγουρη ότι θα βγει από όλα νικητής! Έχει γεννηθεί νικητής!»

Ένας μικρός νικητής σε μια μεγάλη οικογένεια νικητών! Τι ευλογία! 

*Η Αρετή σήμερα στη Γερμανία διατηρεί μια επιτυχημένη επιχείρηση, το Romantische Welt von Areti! Στο μικρό της εργαστήριο φτιάχνει χειροποίητα εκλεπτυσμένα δώρα και είδη διακόσμησης όπως επίσης και γουρια, εποχιακά και προσωποποιημένα αντικείμενα ενώ αναπαλαιώνει παλιά μικροεπιπλα! Δημιουργίες της -εκτός από την Γερμανία- έχουν φτάσει στην Αγγλία στην Νορβηγία, στον Καναδά, στις ΗΠΑ αλλά και στην Αυστραλία!  Σήμερα, εκτός όλων των άλλων που κάνει, είναι και μια δραστήρια Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του Ελληνικού σχολείου του Ludwigshafen.

Λίγα ακόμα λόγια για την Αρετή:

– Πρωτοπάτησε το σανίδι στα 5 της χρόνια στο παιδικό Θέατρο της Μαίρης Σοϊδου.

-Σπούδασε στην σχολή Ίασμος του Βασίλη Διαμαντόπουλου στην Αθήνα.

-Εργάστηκε για χρόνια στην τηλεόραση, στο θέατρο, στο σινεμά και στο ραδιόφωνο.

-Το 2002 επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη στον ρόλο της Αντιγόνης. Ακολούθησε η συνεργασία της με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος έως και το 2009 σε ρόλους κλασικού και μοντέρνου ρεπερτορίου.

Την Αρετή και τις δημιουργίες της θα τις βρείτε εδώ:

https://www.facebook.com/groups/1894481494196060/

https://www.facebook.com/romantischewelt/

*Εάν δεν έχεις γίνει ακόμα μέλος του Choosehappiness.gr στο Facebook, ακολούθησέ μας εδώ: https://www.facebook.com/villyargiroudi/

2 σχόλια στο “Αρετή Αγγέλου: “Αν πέσω, θα πέσουν μαζί μου! Και εγώ τους θέλω όρθιους!””

  1. Villy Argiroudi Καλή επιτυχία στο νέο σου ξεκίνημα και σε ευχαριστώ για την τιμή στο πρόσωπο της Αρετής μου και στης αξίες της, με συγκίνησες πολύ και μου ξαναέφερες εικόνες και διάφορα συναισθήματα απο την πορεία της ζωής της με καλές αλλά κ δύσκολες στιγμές μέχρι σήμερα, θα χαρώ πολύ να σε γνωρίσω προσωπικά, Η ΜΑΜΑ ΔΡΑΚΑ ΜΑΡΙΑ😘🌹

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Related Post

Το “τεμπελοπαστίτσιο” της γιαγιάς…Το “τεμπελοπαστίτσιο” της γιαγιάς…

Γράφει η Ιωάννα Δούμα. Εεεε ναι λοιπόν… είμαστε μακαρονάδες, τι να κάνουμε;Με κάθε ευκαιρία τρώμε μακαρόνια σε όλες τους τις εκδοχές…Σήμερα έκανα μια εύκολη και νόστιμη εκδοχής τους.Το έκανε η γιαγιάκα μου και το κάνω κι εγώ με λίγες παραλλαγές. Υλικά:Θα χρειαστούμε 500 γραμμάρια πένες (ή μακαρόνια βίδες),500 γραμμάρια τυράκι,