Η ιδέα.

Θα περίμενε κανείς ότι πίσω από αυτή τη σελίδα κρύβεται ένας αισιόδοξος άνθρωπος, η…χαρά της ζωής, ένας άνθρωπος που τα έχει όλα “βολεμένα”. 


Ένας άνθρωπος γυμνασμένος, με υγιή -τουλάχιστον- εξωτερική εμφάνιση, ήρεμος, συγκροτημένος, χωρίς φοβίες και ανασφάλειες, ένας άνθρωπος ζεν, ο οποίος μέσα από διαλογισμό, ψυχαναλύσεις, ώρες στο γυμναστήριο, έχει καταφέρει να τα βάλει όλα στα…κουτάκια τους.


Ένας άνθρωπος που αφού πρώτα έφτασε τον επιθυμητό στόχο ζωής, αφού πρώτα άγγιξε την “Ευτυχία” και μάλιστα την εφάρμοσε και στις καθημερινές αντιξοότητες της ζωής του, αποφάσισε ότι οφείλει να τον μοιραστεί μαζί σου.


Και κάπου σε αυτό το σημείο, θα σε απογοητεύσω. Εκτίμησε, έστω, την ειλικρίνειά μου.

Είμαι η Βίλυ, δεν έχω πάει ποτέ γυμναστήριο, με λες και “τσουπωτή”, έχω μπόλικες ανασφάλειες και είμαι αρρωστοφοβική, φοβία που επηρεάζει τόσο εμένα όσο και τους ανθρώπους γύρω μου.


Σε αυτή τη σελίδα, λοιπόν, θα συμπορευτούμε. Δεν θα σε καθοδηγώ, μπορεί μάλιστα να σε ακολουθώ, αν τελικά εσύ τα πας καλύτερα από εμένα.


Σε αυτή τη σελίδα θα μιλήσουμε με ειδικούς, θα εμπνευστούμε από ανθρώπους “παραδείγματα προς μίμηση”, θα βρούμε μικρά και μεγαλύτερα κόλπα -θα τολμήσω να πω και μόνιμες λύσεις-, θα πάμε σίγουρα όπως και να έχει ένα βήμα μπροστά.


Ένα μικρό βήμα για αρχή, ένα μεγαλύτερο στη συνέχεια…

Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο, πάμε να το τολμήσουμε.

Μαζί…!

1 σχόλιο στο “Η ιδέα.”

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Related Post

Καφές στο πατρικό.Καφές στο πατρικό.

Την Κυριακή το πρωί ανέβασα στο facebook του Choosehappiness.gr την παραπάνω φωτογραφία. Η λεζάντα έγραφε: “Ευτυχία είναι… πρωινός καφές με τη μαμά στο πατρικό σου!”. Τα σχόλια, πολλά! Άλλα δημόσια, άλλα στο messenger, άλλα στο τηλέφωνο… Κάποιοι μίλησαν για αλάτι στη πληγή, κάποιοι νοστάλγησαν, κάποιοι πεθύμησαν, κάποιοι συγκινήθηκαν. Πώς μία

Η εμπειρία μου με το 10306…Η εμπειρία μου με το 10306…

Σε τόσο δύσκολους καιρούς όπως αυτούς που διανύουμε, θεωρώ πως είναι χρήσιμο -για να μην πω επιβάλλεται- να ζητάμε ψυχολογική στήριξη κάθε φορά που νιώθουμε ότι φτάνουμε στα όρια μας. Ή μάλλον όχι… Προτού φτάσουμε σε εκείνο το σημείο. Κάνοντας, λοιπόν, μια τέτοια σκέψη -έχοντας συμβουλευτεί και στο παρελθόν ειδικούς